Dou böes mech an et Hert jeschmedt,
dou lötts mech nie miehr loas,
on wä dech kennt, min Vadderstadt,
däm häls de jrad sue foas.
Heij wor ek jong, heij drömden ek dän üerschde lieven Droom,
dän üerschde Merling flötte mech ut Nobbers Bieremboom.
Döcks wenn ek dur die Stroate jonn
on häb et Sennen drop,
da steht ut jedder kleener Hött en monter Beldchen op.
Wenn üever Jieveldäker sengt die Klock ühr Oavendslied,
jont min Jedonke wiet terück böes en die Kengertiet.
Min Vadderstadt, dou schönns von all,
wat häb ek dech doch jeer,
wat wor ek ömmer kronk na dech,
wor ek ens von dech feer.
Drömm, wenn ok bute beäter mech
köös minne Schorsteen dämpe,
nää, liever Bruuet möet Muhrekruut — mar Muhrekruut en Kempe.